Naar schatting waren in 2004 ongeveer 220.000 tot 320.000 mensen in Nederland slechtziend of blind. Bij 70% van deze mensen zou dit slechte zicht te behandelen zijn of had zelfs voorkomen kunnen worden (Limburg et al., 2005). Inmiddels is ook aangetoond dat in verhouding meer ouderen en mensen in verpleeg- en verzorgingshuizen slecht zien ten opzichte van de rest van de bevolking.
De belangrijkste oorzaken van de slechtziendheid zijn; cataract (al of niet in combinatie met een andere oogafwijking, 78%), leeftijdsgebonden maculadegeneratie (38%), glaucoom (5%) en diabetische retinopathie (5%) (de Winter et al., 2004). In hetzelfde onderzoek werd ook gezien dat 42% van de slechtzienden geen of een verkeerde bril of een verkeerd optisch hulpmiddel had en 65% was behandelbaar met een staaroperatie en hulpmiddelen.

Kwaliteit van het leven
Uit Nederlands onderzoek is gebleken dat slechtziendheid een belangrijke negatieve invloed heeft op het dagelijks leven van mensen (Melief en Gortter, 1998b)